Fotografia wizytowa

Fotografia wizytowa

Autor: Ignacy Krieger;

Datowanie: druga poł. XIX wieku;

Materiał: papier, foto;

Wymiary: wys. 10,8 cm, szer. 6,6 cm;

Zakup z 1987 r.;

Numer inwentarzowy: MS – 125/f.


Owalna fotografia w odcieniach brązu i sepii przedstawia małą dziewczynkę, która opiera prawą dłoń o brzeg drewnianego krzesła. W lewej ręce trzyma bukiecik kwiatów. Na sobie ma sukienkę w kratę.

Cienki papier fotograficzny naklejono na usztywniającą tekturkę. Przy dolnej krawędzi kartonika, po lewej stronie napis: „I. KRIEGER”. Po prawej stronie napis „w Krakowie”. Na odwrocie ozdobnymi literami napisane: „I. Krieger / Fotograf w Krakowie / w głównym Rynku przy ulicy / Sgo Jana w domu narożnym pod / L 1.” Pod tym napisem, w skosie, po obu stronach tekst: „Naśladowanie zastrzega się”. Napis od góry i dołu podkreślony liniami. Po prawej znajduje się w języku polskim, po lewej w języku niemieckim.
Opisywana fotografia jest przykładem carte de visite, czyli fotografii wizytowej opatentowanej w 1854 r. przez Francuza André Adolphe Eugène Disdériego. Wynalazł on aparat o kilku obiektywach, dzięki czemu można było równocześnie wykonać od czterech do ośmiu fotografii. Portretowane osoby uwieczniano w statycznych pozach.

Bez ruchu ułatwiały wytrzymać specjalne rekwizyty jak krzesło, stolik lub kolumny wyposażone w podpórki. Format zdjęcia był mniejszy, dzięki czemu łatwiejszy w przechowywaniu i tańszy. Carte de viste szybko się upowszechniły. Ludzie zamawiali po kilka odbitek, obdarowywali nimi rodzinę i znajomych. Chętnie kolekcjonowano i wymieniano się wizerunkami nie tylko bliskich, ale również znanych osób.

Fotografię małej dziewczynki wykonał Ignacy Krieger, fotograf związany z Krakowem od 1860 roku. Jego drugi zakład mieścił się w kamienicy Bonerowskiej pod adresem św. Jana 1. Zajmował się wykonywaniem portretów. Jednak jego główną działalnością było fotografowanie zabytków i znanych budynków Krakowa oraz lokalnej kultury. Prace wzbudzały spore zainteresowanie i sprzedawały się w dużej ilości egzemplarzy. Po śmierci Ignacego w 1889 roku zakład przejęły dzieci Natan i Amalia Krieger.

Opracowała: Ewelina Strawa – Adiunkt Działu Historycznego MZS